გია ნოდია

50 სტატია 0 კომენტარი
წევრია:
5 წელი 1 თვე

გია ნოდია არის ფილოსოფოსი და პოლიტოლოგი, ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის სრული პროფესორი და მშვიდობის, დემოკრატიის და განვითარების კავკასიური ინსტიტუტის თავმჯდომარე. გარდა აკადემიური სტატიებისა, ხშირად აქვეყნებს ესეებს მიმდინარე პოლიტიკურ და სოციალურ-კულტურულ პრობლემებზე.

სტატიები

რაზე გადის გზა თავისუფლებისკენ

ახალგაზრდულმა პროტესტმა თბილისის ღამის კლუბებში განხორციელებული პოლიციური ოპერაციის წინააღმდეგ ზოგს ახალი იმედები ჩაუსახა, ზოგს - შიში. რამდენად საფუძვლიანია ან ერთი ან მეორე?ერთ კითხვას შეგნებულად არ ჩავუღრმავდები: რატომ გადაწყვიტა ხელისუფლებამ ღამის კლუბებზე მოულოდნელი შეტევა. შეიძლება, შინაგან საქმეთა მინისტრმა გიორგი გახარიამ, როგორც თვითონ ამბობს, ანტინარკოტიკული პოლიტიკის გააქტიურება ჩათვალა საჭიროდ (საამისო სოციალური დაკვეთა ნამდვილად არსებობს) და თვლის, რომ ღამის კლუბებში რეიდი კარგი...

სომხეთის რევოლუცია და ქართული პარალელები

ძნელია წერა რევოლუციაზე, რომელიც ჯერ არ დამთავრებულა: როგორც კი წერტილს დასვამ, ყველაფერი შეიძლება არსებითად შეიცვალოს. ამ ეტაპზე განსაკუთრებით მაინტერესებს ამ მოვლენებზე ქართული რეაქციები. სომხებიც და ჩვენც მუდამ ერთმანეთთან ვატარებთ პარალელებს და ეს სრულიად ბუნებრივია. ამიტომ ორივეზე დავწერ: სომხეთზეც და ამ პარალელებზეც.„თუ გეოპოლიტიკურ ორიენტაციას არ შეიცვლიან, რა აზრი აქვს ამ ყველაფერს?“ეს ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული რეაქციაა, რაც ჩვენს სოციალურ ქსელებში შემხვედრია. შეჩვეული...

რატომაა კვოტები მავნე

გენდერული თუ ეთნიკური კვოტები ე. წ. „პოზიტიური დისკრიმინაციის“ სახეა. ისინი უმცირესობების (ან „ჩაგრული ჯგუფების“) უფლებების დაცვის მიზნით შემოაქვთ, თუმცა არსებითად ეწინააღმდეგება ძირეულ ლიბერალურ პრინციპებს, რომელთა სახელითაც იცავენ. მეორეს მხრივ, ისინი არც იმ რეალური პრობლემის გადაჭრას უწყობს ხელს, რაც მათ შემოღებას თითქოს საჭიროს ხდის; დიდი ალბათობით, ისინი პრობლემებს, პირიქით, აღრმავებს.რით ამართლებენ კვოტებს?ეჭვს არ იწვევს, რომ ტრადიციული წარმოდგენები გენდერული...

ბიძინას წელი

საქართველოს 2016 წლის ადამიანი ბიძინა ივანიშვილია. არა მხოლოდ იმიტომ, რომ არჩევნები დამაჯერებლად მოიგო და პარლამენტში უპირობო დომინირება გაინაღდა. ფაქტობრივად, მან სწორედ ამ წელს დაასრულა თავისი პოლიტიკური პროექტი. მისი არსია არა უბრალოდ ხელისუფლებაში მოსვლა, არამედ ვითარება, როდესაც ერთ ადამიანს ქვეყნის მართვის საკონტროლო პაკეტი სრულად უპყრია და, ამავე დროს, შეუძლია ზედმეტად არ შეიწუხოს თავი ყოველდღიური მმართველობითი ამოცანებით. ამისთვის საჭიროა, მის შექმნილ რეჟიმს პრობლემა ვერავინ შეუქმნას....

ქალობა თუ დედობა?

მარტის დასაწყისი ორი „ქალური“ დღესასწაულის პერიოდია, რომელთა შორის გარკვეული იდეოლოგიური დისონანსი არსებობს. ლიბერტარიანელების უმრავლესობა ორივეს სარკასტულად უყურებს, როგორც ხელოვნურ, მთავრობების ან იდეოლოგიური ელიტების მიერ თავსმოხვეულ ღონისძიებებს, თუმცა 8 მარტის მიმართ მეტ ანტაგონიზმს გამოხატავს მისი კომუნისტური ძირების გამო. ფემინისტი მემარცხენეები, პირიქით, კბილებით იცავენ „ქალთა საერთაშორისო დღის“ ლეგიტიმურობას („მერე რა, რომ კომუნისტურია“), მაგრამ ეჭვის თვალით უყურებენ „დედის დღეს“,...

ჟამი ძალადობისა

ყოველი ცალკეული აქტი ქალების მიმართ ჩადენილი ძალადობისა, რომლის მომსწრენი ვხვდებით,  უნიკალური ადამიანური ტრაგედიაა. ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში მომხდარი მკვლელობა, რომელიც განსაკუთრებით რეზონანსული სწორედ მისი ადგილის გამო გახდა, „ვნების დანაშაული“ ჩანს: ასეთი რამ ბევრ ქვეყანაში მომხდარა და კიდევ მოხდება.მაგრამ აქ გვაქვს არა ცალკეული დანაშაულებრივი აქტები, არამედ ტენდენცია: მას სოციალური ეპიდემია შეიძლება ვუწოდოთ. სოციალურ ეპიდემიას კი პრინციპულად სხვაგვარად უნდა მივუდგეთ, ვიდრე...

მწვანე ჭეშმარიტება

საქართველოში „მწვანე" აქტივიზმი დაბრუნდა. ეს მისი მეორე ტალღაა. პირველად, კომუნისტური სისტემის მიმწუხრის ხანაში, რეგიონის ბევრი სხვა ქვეყნის მსგავსად, მწვანეები ჩვენშიც ოპოზიციური მოძრაობების ავანგარდში აღმოჩნდნენ, თუმცა მალე მათშივე ჩაიკარგნენ. დღეს სულ სხვა ვითარებაა: გარემოსდამცველებს პრეტენზია აქვთ, იპოვონ „მესამე", მორალურად აღმატებული და ჭეშმარიტად ევროპული გზა „ნაცების" და „ქოცების" დაპირისპირების მიღმა.მწვანეები შუალედშიც არსებობდნენ, ოღონდ დონორების დაფინანსებული „ენჯიოების" სახით....

რელიგია საჯარო პოლიტიკაში

საქართველოს მართლმადიდებლურმა ეკლესიამ კიდევ ერთი რაუნდი წააგო საერო ხელისუფლებასთან: ამ უკანასკნელმა მიიღო ანტიდისკრიმინაციული კანონი. არავითარი მნიშვნელობა არა აქვს, რომ ეს კანონი პრაქტიკულად ბევრს არაფერს ცვლის: მთავარია, რომ ეკლესიამ თავისი ავტორიტეტი და გავლენა შეაგდო სასწორზე მის დასაბლოკად, მაგრამ თავისი ძირითადი მოთხოვნა – სექსუალური უმცირესობების და გენდერული იდენტობის ამოღება კანონის „დაცული მუხლიდან" – ვერ გაიტანა.ეს სულ მცირე მეორე ასეთი შემთხვევაა. პირველი მოხდა 2011 წლის ზაფხულში...

რა უჭირს ყოფილი პრეზიდენტ(ებ)ის დაკითხვაზე დაბარებას?

ყოფილი პრეზიდენტის, მიხეილ სააკაშვილის დაკითხვაზე დაბარება ახალი მიჯნა გახდა კამპანიაში, რასაც ხელისუფლება „სამართლიანობის აღდგენას" უწოდებს. ის მკვეთრად გააკრიტიკა არა მხოლოდ ოპოზიციამ (რაც ტრივიალური იქნებოდა), არამედ დემოკრატიულმა საერთაშორისო თანამეგობრობამ. აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტმა ამ ფაქტს ოფიციალური განცხადება მიუძღვნა, ცალსახა უკმაყოფილება გამოხატა ევროკომისარმა შტეფან ფულემ, რომელიც ევროპული ბიუროკრატიის შიგნით აღმოსავლეთ ევროპის მიმართულებას კურირებს.ეს აღარ არიან ნაციონალური...

სამოქალაქო პროტესტი და ძალის გამოყენება: როდის რა გავამართლოთ?

ერთი შეხედვით, უკრაინის მოვლენების მიმართ საქართველოში თითქმის კონსენსუსია: გვინდა ევროპაზე ორიენტირებული უკრაინა, სოლიდარობა გამოვუცხადეთ ევრომაიდნის მოთხოვნებს, გაგვეხარდა მისი გამარჯვება და, ცხადია, ვგმობთ რუსეთის აგრესიას ყირიმში. სხვადასხვა განცხადების ტონალობა განსხვავებულია (და ამ განსხვავებას მნიშვნელობა აქვს), მაგრამ ძირითად პრინციპებზე ხელისუფლებასა და ოპოზიციას შორის კამათი არ არის.ოღონდ საქართველო საქართველო არ იქნებოდა, ეს მოვლენები მაინც რომ არ გამხდარიყო პარტიული ბრძოლის ასპარეზი...